GenelOku ve Düşün

İfadelerimiz Hayatımızı Yönetir

Bazen farkında olmadan tekrar ettiğimiz kelimeler vardır. Kimimiz canım diye hitap eder, kimisi lanet okur. Oysaki ağzımızdan çıkanı kulağımız duymazsa ifadelerimizin gelecekteki bize dönüşlerini göremeyiz. En çok kullandığımız kelimelere bir bakalım; bu kelimelerle hayatımıza neleri çekiyoruz acaba?

“Sorun yok” diyen bir birey, aslında sorunu çağıran kişidir. Bir şey yoksa “sorun çıksın ki ben çözeyim” diyordur. Bu ifadeyi en çok, değersizlik hissi yaşayanlar kullanırlar. Sorun yok, gelsin! Bunun yansımasıdır. Bu kelime yerine “her şey yolunda, şükür, hallolur!” kelimelerini kullanmak daha doğru olacaktır.

Bir de her fırsatta “yok” kelimesini anarız. Oysa “yok” bereketi öldürür. Bu ifade yokluğu çeker. Neden yok diyoruz? Aslında neyi yok etmek istiyoruz, onu bulup, çözümlemeliyiz. Aslında bizi rahatsız eden şeyi bulmalıyız. Her yerde yok kelimesi bizi kabz alanına sokar.

Bazen de “bilmiyorum” der çıkış ararız daralınca. Her şeye bilmiyorum der geçeriz. Fakat bu ifadenin tehlikesi bildiğini unutmaya, kayıplara sebeplere olur. Aslında geçmişini bırakamayanlar, beyindeki sistemi kapatan bu insanlar genellikle Alzheimer hastası olabiliyor. Ve bu insanların kalıp sözcükleri “bilmiyorum ”dur.

Anlamıyorum ve bilmiyorum beynimizdeki korteksi kapatır. Akış kesilir.

Beyin hücremiz yeni bilgilerle çoğalır. Nöronlar diğer nöronlarla bağ kurar. Biz akışı kesince, beyin hücremizi öldürmüş oluruz. Aynı kanserli hücre gibi beyin hücresi yerine de yenisi gelmez. Geçmişini güzellikle bıraktığımızda bilmiyorum ve hatırlamıyorum ifadesine ihtiyaç kalmaz.

Bilmiyorum kelimesini hiç mi kullanılmayacak? Tabi ki hayır. Doğru yerde kullanmalıyız. Örneğin, ilim talep ederken, yeniliklere kapı açarken, öğrenirken akışı sağlar. Burada da “biliyorum” kelimesi bilgi akışını kapatır.

“Bilmiyorum ”ifadesini doğru yerde kullanmak çok önemlidir. Bildiğimiz şeyin hocası, bilmediğimizin ise öğrencisiyizdir.

Bilgi akışında “öğreniyorum” kelimesi en doğru ifadedir. Öğrenirken biliyorum dersek; ben oldum anlamına gelir. Ben oldum, ben öldüm demektir. Hiçbir zaman tam olmayız. Hayat boyu öğreniriz.

Her bir şey için “nefret ederim “ kelimesini kullananalar “ben deneyimledim, yaşadım” bu devam edecek demek istemektedir. Çünkü bu enerjiyi çağırıyorlar. Hayatının değişmeyeceğine inanan, özgüvensiz, kendini sevmeyen insanlar bu ifadeyi kullanır. Bu tipler yeniliğe de açık olmaz.

Çok iyi niyetli olarak kullandığımız “canım benim” diyenlerdenseniz kendine kıymet vermeyen, arka plana atan kişilerdensiniz demek. Çünkü önce can sonra canan gelir. Canım benim kendine değer vermemenin ifadesidir. Ama bunu fark etmeyiz.

Verdiğim örneklerden anlayacağınız kadarı ile önce kendimizi dinlemeliyiz. Cümlelerimizle kaderi yazmış oluruz, yolumuzu çizeriz. Anı okumak, konuşmamızdan kaderi okumamız demek. Müneccim olmamıza gerek yok. Seçim hakkımız, özgür irademizdir.

İfade Tamircisi olursak sonraki kuşaklara aktaracağımız yükler azalacaktır. Biz seyrettiklerimizden sorumluyuz. Değişim ise seyretme algımızdır. Bunu fark edersek şuur kapısını aralarız.

İfadelerimizi düzeltip kaderimizi güzelleştirmek bizim elimizde!

Yazan:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.