Suya sabuna dokunmaz Çiçektir adı. Ama sesini çıkarırsan Olursun cadı. Hayat kısa Uçmak lazım. Fakat boş hayallerle değil Edebi cadı yolunu bilir, Süpürgesi yönsüz değil. Çok düşündük, Çok sustuk. Fakat artık konuşmak gerek Edebi cadı edebini bilir Edebiyat buradan gelir. Cadı, kadı, dadı… Hepsinin farklı fıtratı. Önemli olan değil adı Doldur bohça, kazanı Ben bugün…
Kim korkmaz Hain Cadıdan? Kral mı? Halk mı? Şeyhülislam mı? Erkekler mi? Yoksa Vampirler mi? Valla, tarihe kısaca bir göz attığımızda görünen o ki, herkes korkmuş a dostlar. Önceleri sakat ve yaşlı kadınları cadı ilân etmişler, yok etmişler. Yetmemiş, genç ve güzel kadınlara cadı demişler. Güzellik başa derler ya, cidden öyleymiş orta çağda. Şehvetinden sual…
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!